Racula - W pierwszych dokumentach średniowiecznych Racula występowała pod nazwą "Larenwalde". Nazwa ta
jest pochodzenia niemieckiego i wiąże się z nazwiskiem rodu łużyckiego Von Larendwalde, który był związany z kolonizacją
niemiecką na tych terenach w połowie XIII wieku. Racula przez okres 400 lat była własnością jednej rodziny.
Pierwsza
wzmianka o osadzie pochodzi z 1315 roku i wymienia jako właściciela wsi Johanna von Unruha. Mimo, że osada ma niemiecką
genezę to zamieszkiwała ją w większości ludność polska przybyła ze Śląska i Wielkopolski. Język polski był w użyciu
mieszkańców osady jeszcze w XVIII wieku.
Wieś jako jedna z pierwszych w całym powiecie przeszła na wyznanie luterańskie
- ludzie mocno zaangażowani w ten nowy ruch religijny utworzyli samodzielną parafię ewangelicką - przejmując na ten cel
kościół katolicki. Po wojnie trzydziestoletniej katolicy śląscy poparci przez cesarza upomnieli się o swoją świątynie.
5 marca 1654 roku do Raculi przyjechała specjalna komisja, która przekazała kościół spowrotem w ręce katolików.
Żywe były
zawsze tradycje winiarskie - w 1908r. we wsi było jeszcze 15 ha winnic.
Podstawowe informacje o Raculi
- województwo: lubuskie; powiat: zielonogórski; gmina: Zielona Góra (siedziba)
- położenie (Zielona Góra): 51°54'N, 15°33'E
- powierzchnia: 719 ha; ludność: ok. 2.000 osób
- strefa numeracyjna: 68; kod pocztowy: 66-004; tablice rejestr.: FZI
- nieoficjalna strona internetowa: http://www.racula.pl
Zabytki Raculi
- Gotycki kościół pw. św. Mikołaja - zbudowany na przełomie XIV-XV wieku. Murowany z kamienia polnego z użyciem cegły.
W II poł. XVIII wieku został gruntownie przebudowany w wyniku czego otrzymał nowe wyposażenie wnętrz oraz strop i dach.
- Dzwonnica - wybudowana w II poł. XVIII wieku na miejscu starej walącej się wieży przykościelnej pochodzącej z XV wieku.
Na dzwonnicy trzy stare dzwony - największy dzwon został przywieziony w II poł. XVIII wieku z Leśniowa Wielkiego.
- Zespół podworski - budynki gospodarcze dawnego majątku wiejskiego usytuowane przy dawnym podwórzu. Wzniesione
z kamienia i cegły w I poł. XVIII wieku.
- Cmentarz, założony w poł. XIX wieku jako ewangelicki - usytuowany za wsią opodal drogi do Starego Kisielina.
- Kilkanaście budynków mieszkalnych murowanych datowanych na poł. XIX wieku
- Na obrzeżach wsi znajdują się ruiny trzech cegielni wybudowanych ok. poł. XIX wieku oraz młyna wodnego "Krampmuhle"
|
